Þjóðhátíðarárið 1974Elliði Jónsson

"Ég stama ekki, heldur heyrið þið of vel."

Góða kvöldið Íslendingar(því það liggur í augum uppi að Grikkir skilja ekki Íslensku)

Ég blogga í kvöld með hálfgerðri gleði í hjarta.  Því ég, maður lítilla innkaupa, keypti mér loksins buxur og bol.  Liggur við að fjöldinn í fataskápnum hafi tvöfaldast við þessi hörku innkaup.  Þarna með þessari litlu málsgrein hef ég dregið saman hve sorglegur ég er.  En það er líka það sem gerir mig svona sérstakan.

Ég er núna að horfa á "Monk" sem fjallar um rannsóknarlögreglumann sem er vægast sagt með undarlega hentisemi.  Og Tony Shaloup sýnir meistaratakta sem áðurnefndi Monk.  En þá fór ég að velta því fyrir mér.  Ætli ég sé með svona undarlega takta.  Ég geng um götur Reykjarvíkur með allskonar kippi og vill helst ekki stíga á strik.  Einnig verð ég að hafa flest allt beint sem er fyrir framan mig.  Kannski er lítill Monk í mér.

Annars hef ég tekið eftir breytingum á heimsóknum á síðuna.  Til betri vegar, því það eru núna að meðaltali 9-11 manns á dag, sem er mun betra en 3-4 á dag sem var fyrstu mánuðina.  Þótt 10 manns á dag sé ekkert til að hrópa húrra fyrir, samt er ég sáttur við það. 

Annars til að minnast eitthvað á daginn í dag.  Þá var hann bara nokkuð rólegur...nei...hann var fjölbreyttari en margir hjá mér.  Því ég keypti mér buxur und bol og fór í Kolaportið og á Bæjarins Beztu...fjúff, ég verð bara móður að hugsa um þetta. 

En nóg komið af bloggvitleysu í dag.  I'll be back at the same time tomorrow

Bless bless

Hold kjæft kjellingElliði Jónsson

"Hæ hó og jibbí og jibbí jei,
það er kominn 17. júní."

Gleðilega þjóðhátíðardag allir Íslendingar sem eru að deyja úr þjóðarstolti, því ég er það sannarlega.  Já, því á þessum degi árið 1944 fékk litla þjóðin í norðri sjálfstæði frá dönum sem voru að jafna sig eftir að hafa lifað undir járnhæl Þjóðverja í seinni heimstyrjöldinni.  Talandi um að sparka í liggjandi mann, eða heila þjóð í þessu tilfelli.

En nóg um "heigulskap" Íslendinga.  Í dag náðum við Íslendingar, og það á þjóðhátíðardag okkar, að kveða niður Svíagrýluna í handbolta.  Laugardalshöllin var stöppuð af 5500 Íslendingum sem allir studdu strákana okkar í bak og fyrir.  Og þegar þjóðsöngurinn okkar ástkæri var spilaður lyftu allir upp spjöldum með Íslenska fánanum á og sungu hraustlega með, já, ég mismælti mig ekki.  Það sungu allir með, því textinn var ritaður aftan á fánann.  En í stuttu máli um leikinn, þá töpuðu við með einu marki en unnum samanlagt með 3 mörkum.

En annars hef ég í dag sýnt og sannað að karlmenn eru mjög einfaldir.  Dagurinn í dag hefur snúist um HM, HM, Handbolta og HM.  Eina skiptið sem ég fór út, var til að kaupa nammi fyrir daginn.  Og það var gott, en fitandi, ég viðurkenni það alveg.

En ég vill líka benda á að þótt lífið sé stundum glens og gaman, þá leynist líka alvarleg hlið á öllu.  Ég er að tala um svik, lygi og pretti.  Ég hef ábyggilega minnst á það áður, en að ljúga er alltaf slæmt.  Lygarnar komast alltaf uppá yfirborðið og þá oftast helmingi verri.  En nóg um svona "mood-killer" því Elliðabókin snýst aðalega um björtu hliðina á lífinu.

En þetta er blogg kemst á topp 5 listann minn með lengstu bloggin.  Því upphafstilvitnunun mín var ekkert það löng, og bloggið er núna um 26 línur.  Þannig að hér er mál og mannasiður að hætta þetta laugardagsblogg og snúa sér að einhverju öðru.

Þangað til næst,

Bless bless

P.S. Ég var að fatta að bloggið hefur verið lesið á Spáni...nohh... Elliðabókin er ekki lengur bundin við Ísland, því hróður hennar hefur borist alla leið til Spánar.

Hestar og dutlungar þeirraElliði Jónsson

"Íslendingar eru svo félagslyndir, því þegar þeir keyra útá landi þá hnappast þeir saman í eina litla hrúgu."

Jaaaaaaaaá góða kvöldið þeir sem lesa, horfa eða bara fjarskynja.

Það er komin góð vika síðan að ég bloggaði og það gengur enganveginn.  Einhver hefur ekki staðið sig í stykkkinu *lítur í kringum sig og svo á sjálfan sig...óh*.  Allavega þá hefur þessi vika(9 - 16 júní 2006) hefur ábyggilega verið eins sú skemmtilegasta sem ég man eftir, og ég, partýdýrið mikla ef nú upplifað þær margar.  Eeeeen vegna þess að ég veit fyrir víst að mamma les þetta, þá ætla ég að halda blogginu á siðlegu nótunum.

Patró er lítill 650 manna sjávarþorp á norðanverðum Vestfjörðum.  360 daga ársins gerist lítið sem ekkert þarna(og það er fínt fyrir svona rólega mann eins og mig), en hina 5 dagana í kringum sjómannadaginn breytist allt.  Íbúatalan tvöfaldast(jafnvel þrefaldast) og ein stanslaus skemmtun er frá fimmtudegi til mánudags.

En því miður missti ég af fimmtudeginum og föstudeginum en náði laugardegi og sunnudegi.  Og kvarta ekki.  En laugardagurinn var fín, það voru skemmtidagskrá frá hádegi til 23:30 um kvöldið.  En Sunnudagurinn var það sem allir biðu eftir, því um kvöldið var hið margrómaða 16 ára ball í félagsheimilinu, og að sjálfsögðu fór ég líka.

Ég mætti á svæðið um 24:00(00:00) og bjóst við að vera ekki sá fyrsti, því ballið byrjaði um hálftíma fyrr.  En ég hafði næstum rétt fyrir mér, því ég var svona sjötti sem mætti(og þegar mest var voru um 500 manns á ballinu).  En það fór hægt af stað, einn og einn, sem hafði fengið sér full mikið í tánna, skjagaði um salinn og reyndi að rökræða við mannlaust diskóbúr.  En svo þegar leið á nóttina sá maður kunnuleg andlit og þá varð meira fjör á ballinu....en þetta er örrulega orðin ein langavitleysa þannig að ég ætla að hætta hér, en ef þið viljið fá nákvæmari lýsingu á ferðinni, þá sendið mér bara línu.

Þangað til næst,

Bless bless    

Hlaupbaun eða teipaður hamstur?Elliði Jónsson

Góðan daginn þeir sem hafa tvö augu og 10 tær.

Nú fer senn að halla að degi og litlu börnin eru komin í ró....hvað er ég að rugla...það er bjart að úti og litlu börnin eru að andskotast eins og óð væri útí garði hjá þér eða öðrum.  En já, það er bjart úti og hlýtt eins og vænta ber á Íslandi í júní.  Samt hefur veðurguðinn svikið okkur oftar en einusinni.

En núna eftir 2 og hálfan tíma hefst mesta knattspyrnuskemmtun sögunnar og ég ætla ekki að missa af því...múhahaha.  Nei í sannleika sagt er ég mikill knattspyrnuaðdáandi því ég get lítið spilað og bæti það upp með miklum eldmóði fyrir framan sjónvarpið.  Ég er craaaaaazy.....

En núna um fimm leitið fer ég með mömmu uppí skóla til að sjá sveinsverkið hennar.  Já...mamma náði sveinsprófinu í húsasmíði...mamma er orðin Sveinn.  Neinei, ég er mjög stoltur af múttu fyrir að fara útí iðngrein sem hefur verið karlaveldi lengi vel eða allt frá því að Jesú var smiður.

En eftir kvöldmat fer ég aftur til Patró en núna til að njóta sjómannadagsins þar, en þeir sem vita ekki, að þá er það ein mesta skemmtun ársins útá landi.  Og ég ætla svo sannarlega ekki að missa af því.  Svo á sunnudaginn fer ég á ball með Í svörum fötum og ætli ég vakni ekki á mánudaginn á Reyðarfirði fastur uppá þaki á kaupfélaginu.  Eeeeen hver veit.

En komið nóg af bloggi.  Þangað til næst,

Bless bless 

P.S. 5 kaflinn í sögunni minni góðu er kominn...njótið

MuffinsElliði Jónsson

Það var á dimmu fimmtudagskvöldi þegar Arnar Stefánsson ákvað að skrifa athugasemd í Elliðabókina.  Hann hafði setið sveittur við skrifum í u.þ.b 3 tíma þegar ógæfan reið yfir, hann hafði runnið á sveittum svínsfingrunum af enter takkanum og þar af leiðandi ekki náð að ýta á senda.  Þessum atburði hefur verið lýkt við fall Berlínamúrsins, þegar bókasafnið í Alexandríu brann eða jafn vel kreppuna miklu í New York, því sorgin var það mikil.  Tárin runnu niður svínsvangan og enduðu í sveittu skegginu. 

Góðan daginn þeir sem lesa, eða láta aðra lesa fyrir sig sögum blindni.

Eins og menn og konur sáu hérna fyrir ofan að þá ákvað ég að skrifa stutta lýsingu á því þegar mikill atburður gerðist, en sögum virðingu við þá sem áttu hlut í máli hef ég breytt nöfnum.  En Arnór veit að þetta er allt í gríni gert, vona ég allavega.  En allt grín er gott í hófi því það getur leyst í algjöra vitleysu.

Einnig hefur verið bent á að ég er ekkert alltof jákvæður í garð vinnunar, en ég ætla bara að benda á það að í Elliðabókinni er ekkert lýðræði, málfrelsi né ritfrelsi.  Ég hef fullann rétt á því að væla eins og smástelpa um hve vinnan er leiðinleg og hef einnig rétt á því að ritskoða allt sem kemur á síðuna(þó það sé bara gert í alvarlegustu atvikum.)

En annars var vinnan í dag bara fín, fyrir utan að standa kjurr í litlu bás í steikjandi hita innan um fólk sem er jafn leiðinleg og það er margt í u.þ.b 6 tíma.  Skítur skeður eins og snjöll manneskja mælti eitt sinn.  Svo eftir vinnuna kom ég heim til þess eins að fara aftur út og í heimsókn einhvert útí óbyggðir...bölvuð vitleysa eittvað.

En nú koma andskotas sorgarfréttir...Elliðabókin verður frá laugardeginum og út alla næstu viku því ég þarf að fara vestur á firði(aftur...*fliss*).  En samt ekki gefa upp vonina, því kannski kemst ég í tölvu einhversstaðar og skelli kannski inn línu eða tveim, þannig að kíkið endilega reglulega inná síðuna...ef þið viljið.

En nóg komið af ritháttum Kínversku kommúnistastjórnarinnar þannig að ég kveð að sinni en kem eiturhress á morgun með næsta kafla af sögunni góðu, so stay tuned.

Bless bless

Fótboltaskóli PétursElliði Jónsson

"Hann er ekki beint gellusegull, en hann kemur þér frá A til...næstum B"

Góðan daginn allir þeir sem lesa þetta ekki afturbak því þá sér fólk að það leynast dulin djöfla skilaboð.

Ég hef tekið eftir smá auknun í gestakomum á síðuna.  Hefur farið úr 4 gestkomum á dag í 8, eða um 100%.  Þannig að ég vill bara þakka þeim 7 sem skoða síðuna(fyrir utan mig) því það gerir bloggin miklu skemmtilegri.  Reyndar var metið 12 á dag og það var allra fyrstu dagana sem ég byrjaði með bloggið, og lægst fór það í....0 á dag.

Svo var ég að komast að einu slæmu.  Ég ætlaði að byrja bloggið á léttri sögu um tilurð Elliðabókarinnar(hvernig hún varð til) en ég var alveg á andskotans gati.  Ég reyndi að byrja á 3 mismunandi sögum en ég gat ekki klárað neina þeirra því andinn virðist hafa yfirgefið mig.  Ég er eiginlega byrjaður að óttast því "rithæfileikar" mínir er það fáa sem fær fólk til að skoða síðuna.  Kannski kemur andinn á morgun því þá mun 5 kaflinn birtast um skákgengið.

Annars hefur lítið gerst í mínu lífi, því vinnan breytist seint.  Þegar dauðir ganga um jörðina og eldbylgja mun ganga yfir Atlandshafið og eyðileggja allt sem verður á hennar leið munu yfirmenn Póstsins hugsa: "Kannski ættum við að hætta hálftíma fyrr í dag, orðið smá napurt úti".  Annars mun ég vinna eins og sveitt svín á morgun og svo kemur frí á föstudaginn því ég er á leiðinni vestur á firði, aftur.

En nóg komið af bloggi í dag.  Þangað til næst,

Bless bless

Rómeo og Júlía/06.06.06Elliði Jónsson

Uppi í risinu sérðu lítið ljós,
heit hjörtu, fölnuð rós.
Matarleifar, bogin skeið,
undan oddinum samviskan sveið.

Þau trúðu á draumamyrkrið svalt,
draumarnir tilbáðu þau.
Fingurnir gældu við stálið kalt,
lífsvökvann dælan saug.

Draumarnir langir runnu í eitt,
dofin þau fylgdu með,
sprautan varð lífið, með henni gátu breytt
því sem átti eftir að ske.

Uppi í risinu lágu og ófu sinn vef,
óttann þræddu upp á þráð.
Ekkert gat skeð því það var ekkert ef,
ef vel var að gáð.

Hittust á laun, léku í friði og ró,
í skugganum sat Talía.
Hvítir hestar drógu vagninn með Rómeó,
við hlið hans sat Júlía.

Trúðu á draumamyrkrið svalt,
draumarnir tilbáðu þau.
Rómeó - Júlía.

Þegar kaldir vindar haustsins blása,
naprir um göturnar,
sérðu Júlíu standa, bjóða sig hása
í von um líf í æðarnar.

Því Rómeó villtist inn á annað svið,
hans hlutverk gekk ekki þar.
Of stór skammtur stytti þá bið
inni á klósetti á óþekktum bar.

Hittust á laun , léku í friði ...

Ég varð bara að byrja þetta kvöldblogg á einum flottasta texta sem ég hef heyrt á mínu ylhýra, enda samið af afmælisbarninu sem er núna í þessum töluðu orðum að halda uppá 50 afmæli sitt á stöð2.  Talandi um sköllótt afmælisbarn, þau börn sem fæðast á þessum degi gætu allt eins orðið næsti anti-kristur, þannig að það er best að vera góður við þau. 

Núna er ég að horfa á Ísland leika á móti frændum okkar dönum í handbolta.  Ég get sagt það stoltur að ég er mikill handboltaaðdáandi og hef verið það lengi.  Ég man að fyrsti landsleikurinn sem ég fór á var Ísland á móti Kína á Ísafirði.  Þá var aðalmaðurinn minn var Julian Dúndranúna(Duranona) sem bar nafn með rentu, enda var hann skotfastari en andskotinn.

Ég fékk að vita það áðan í vinnunni að til að koma í veg fyrir að eldheitir fótbolta aðdáendur láti sig vanta í vinnuna á meða HM stendur, verður komið upp sjónvarpi með Sýn inná skrifstofu þannig að maður getur kíkt á stöðuna þegar lítið er að gera.

Annars var bara ágætt svo sem í vinnunni, ekkert að drukkna í pósti og heldur ekkert að deyja úr aðgerðarleysi.  Ég hef ekkert verið alltof jákvæður í garð vinnunnar og hef eiginlega bara verið leiðinlegur....og það er alveg rétt hjá mér, enda er vinnan mín bara plain leiðinleg.

En komið nóg af bloggi.  Þangað til næst,

Bless Bless

P.S. Athugasemdir, athugasemdir, athugasemdir

PatrexfjörðurElliði Jónsson

"Þú ert líka matur helvítið þitt."

Góðan daginn þeir sem lesa þetta blogg mitt.

Hvar er hægt að byrja, því þetta hefur verið óvenju spennandi helgi hjá mér, allavega á minn mælikvarða.  En án þess að vera draga þetta eitthvað á langinn þá mun gróf, en ekki það gróf, ferðasaga koma hér fyrir neðan.

Laugardagur, eða ferðadagurinn mikli sem mun vera getið í framtíðarbókmenntum: 

Hin marg um talaði Elliði vaknaði fyrir allar aldir, eða um 7 leitið, og skellti sér í sturtu.  Þegar reykvíska vatnið með skítafýluna hafði þornað vorum við feðgarnir tilbúnir.  Ég var loksins á leiðinni vestur eftir langa bið og gat valla beðið eftir að sjá vestfirsku fjöllin á ný. 

     Það er í sjálfu sér ekkert frásögufærandi að segja frá ferðinni vestur því hún var ósköp normal; fjöll, fjöll, kind, kind, fjöll, lyng og móar o.s.f.  En svo um eitt leitið dró til tíðinda því Patreksfjörður nálgaðist óðfluga.  Þegar við(eða ég því Skarphéðinn getur ekki borið eitt eða neitt) vorum búnir að afferma tryllitækið fór faðir minn aftur á Barðaströndina til að dytta í ReyRey(Reynihlíð).  Meðan bróðir minn át eins og það væri enginn morgundagur fór ég útí fótbolta(ég geri lítið annað á patró).

     Það gerðist lítið það sem eftir lifði dagsins og fór ég inn um hálf 11 leitið og alveg útkeyrður eftir fótboltan.  En þá var mér litið út og þá sá ég að það var hópur fólks á sparkvellinum, og ég eins og ég er þá fór ég út til að fyrlgjast með.  Þá kom á daginn að þetta var fólk á leiðinni í fermingu daginn eftir og var svona að "hreyfa" sig fyrir nætursvefninn, með bjór/a í hendi.  Eða m.ö.o að ég var sá eini edrúi á vellinum fyrir utan fermingarbarnið.

Sunnudagur, eða dagurinn sem fékk Kölska til að skelfa:

    ,,Litli bróðir, vaknaðu."  Ég vaknaði við fögru orð Skarphéðins um 10 leitið og var snöggur að vakna, því þessi orð fengu mig til að rísa uppúr rekjunni á met tíma.  Eftir að hafa étið í hálftíma var kominn tími á að koma sér í sparifötin og drífa sig í kirkjuna.  Long story short...það var ágætt í kirkjunni en veislan var heldur betri, því þar var að sjálfsögðu ókeypis matur.

Mánudagur:

Þá var haldið heim á leið og þannig að það er ekki mikið að segja frá.  Sorry lads
---------------------------------------------

Þannig að þetta var í grófum dráttum helgin hjá mér.  En ætlunin fyrir kvöldið er að fara í bíó á Posideon slysið....gaman gaman

En þangað til næst,

Bless bless

P.S og fyrir alla muni....endilega skrifið í athugasemdir

Par AvionElliði Jónsson

Güten abend.

Nú fer senn að koma kvöld og þá safnast fjölskyldur fyrir framan tölvuskjáinn og bíða eftir að húsbóndinn lesi úr Elliðabókinni.  Maður sér gleðiblikið í augum litlu barnanna þegar þau fá fróðleikinn úr bókinni nánast beint í æð.  Þetta er frábært veganesti sem mun endast þeim alla æfi og ganga í arf kynslóð eftir kynslóð.  Og þegar himnarnir hrynja og jörðin skelfur þannig að allt sem byggt var af mannshöndum mun eyðast, mun aðeins eitt vera eftir(fyrir utan Herbert Guðmundsson) og það er Elliðabókin og þeir sem hafa haldið tryggð við hana munu frelsast og munu enda á betri stað.

Já...ákvað að byrja á svona dramatískum nótum.  En eins og sagt var að þá er senn að koma kvöld og það þýðir það að það(úff...mikið af "það") sé...komið kvöld.  En það er ekkert venjulegt kvöld, heldur er föstudagskvöld.  En ekki það að ég sé að fara á eitthvað feiknar fyllerí það sem ég mun vakna á klósetti í Fellabæ hlekkjaðann við mann sem heitir Rafael og er kallaður Kusi.  Ég ætla bara að njóta kvöldsins og horfa á sjónvarpið.  Og svo mun ég vakna fyrir allar aldir á morgun og halda vestur á leið til Patreksfjarðar, en meira um það á sunnudaginn þegar ég blogga næst.

En í kvöld, nótt eða snemma á morgun mun 4 kaflinn í framhaldssögunni minn koma á síðuna þannig að þeir fjórir sem lesa síðuna mína geta lesið söguna.  En ég var að fá nýjar fréttir frá litla kallinum í hausnum að ég er á leiðinni í bíó þannig að ég ætla að kveðja.

En þangað til næst,

Bless bless

ElliðiElliði Jónsson

Góða kvöldið og afsakið á þessari seinkunn á blogginu.

Já...í sjálfu sér er lítið að frétta, því flest allir dagarnir eru eins.  Vakna, vinna, éta og sofa.  Og þar að leiðandi eru flest öll bloggin eins....eða...svipuð allavega.  Eeeeen þá er ekkert annað í stöðunni en að rífa sig upp af rassgatinu og blogga um eitthvað frábrugðið og skemmtileg...svona eins og málningu að þorna.   Eða ekki.....

En annars var dagurinn ósköp plain, vakna, vinna, éta og fara heim.  En þegar ég kom heim var reyndar matarboð í gangi.  Illugi fékk að bjóða þeim sem hann gistir hjá í mat, og það er óhætt að segja að meðalhæðin í íbúðinni hafi hækkað töluvert.  Vinur Illugar er u.þ.b 2,10 cm á hæð og svo hef ég faðir minn sem er um 2,00 á hæð.  Þannig að maður hafði eiginlega "The two towers" í eigin persónu.

Eins og glöggir menn sáu(s.s nákvæmlega enginn, none, ingen) að þá fækkaði um eitt nafn á Kumpánar/kunningjar listanum, og það er í sjálfu sér einföld skýring á því.  Það kom upp persónulegur ágreiningur á milli okkar og ég ákvað að setja fótinn í jörðuna og segja "stopp nú og ekki lengra".  Ef ann les þetta þá veit hann hvað ég meina.

En þangað til næst,

Bless bless

P.S Herbert Guðmundsson er einn svalasti maður sem gengur um lendur Íslands.  Alveg sama hvað fólk segir(Arnór)